بگید ببینم راجع به “سیلیکون” و مشتقاتش چیزی میدونید؟
میدونید چه تاثیراتی روی پوست و مو داره و تو چه محصولاتی استفاده میشه؟
خب سیلیکون به صورت گسترده در محصولات آرایشی و محصولات مراقبت از پوست و مو استفاده میشه.
همونطور که میدونید با پیشرفت علم و تحقیقات محققین در زمینه مواد تشکیلدهنده محصولات آرایشی بهداشتی، فواید و مضرات ترکیبات مختلف بررسی میشه و ممکنه بعضیهاشون از رده خارج بشن. مثلا پارابنها، فتالات، فرمآلدهاید، بعضی از سولفاتها و
سیلیکون هم از اون موادیه که خیلی روش بحث هست.
باید سنجید که فوایدش بیشتره یا مضراتش.
بمونه؟ یا حذف بشه؟
حالا اصلا سیلیکون چی هست؟
سیلیکون ها یک گروهی از پلیمرهای نیمه مایع هستن که از سیلیکا مشتق میشن که به صورت طبیعی در طبیعت یافت میشه. اماااا.. باید تحت پروسههای شیمیایی مشخصی قرار بگیره تا به سیلیکون تبدیل بشه. پس درواقع نمیتونیم بگیم سیلیکون یه ماده طبیعیه.
خاصیت سیلیکون چیه؟
سیلیکون به دلیل خاصیت انسدادی که داره میتونه مثل یک لایه محافظ یا سد حفاظتی روی سطح پوست یا مو ایجاد کنه که این لایه نسبت به آب و هوا مقاومه.
خب.. پس تا اینجا که به نظر خوب میاد. چون داره از پوست و موهامون در برابر آسیبهای محیطی محافظت میکنه.
خیلی به جنس پوست و موی فرد، نوع سیلیکون استفاده شده (محلول در آب یا غیر محلولدر آب) (با وزن مولکولی بالا یا وزن مولکولی پایین) و مقدار سیلیکون استفاده شده در محصول بستگی داره
کشش سطحی سیلیکونها از آب و روغن کمتره در نتیجه باعث پخش راحتتر محصول میشه. دیدین مثلا یه سری کرمها به خوبی روی سطح پوست پخش نمیشن؟ دلیلش همین کشش سطحیه و به پایه اون کرم بستگی داره. یا مثلادیدین یه سری فلوئیدها پخش بهتری دارن؟ چون توشون از سیلیکونهایی با وزن مولکولی پایین استفاده شده
خب. اثبات شده که سیلیکون برای کمک به ترمیم زخمها و بهبود شکل ظاهری اسکارها موثره. اکثر اسمهایی هم که میشنوین مثل سیکالفیت، سیکابیو، سیکاستیم، سیکازوم، سیکاویت، سیکاپلاس، سیکااکسپرت، سیکادرم و و و … از برندهای مختلف خارجی و داخلی، اون سیکای اولش به همون سیکایی مربوطه که سیلیکون ازش به دست میاد.
به علاوه باعث نرمی پوست و یک دست کردن بافت میشه و به همین دلیله که تو خیلی از سرمها و مرطوبکنندهها ازش استفاده میشه.
خواصش برای مو:
- حفاظت از مو در برابر حرارت (دایمتیکون)
- نرم کردن مو و از بین بردن وز مو و به مو شاین میده
- شونه کردن راحتتر مو و باز شدنگره مو (مثل لوبریکانت عمل میکنه)
- چون یک لایه روی سطح مو ایجاد میکنه، در واقع به مو حجم هم میده
- رطوبت و مواد مغذی رو درون ساقه مو حبس میکنه
و چون اکثرا آبگریز هستن معمولا در محصولاتی که میخوایم ضدآب باشن ازشون استفاده میشه. (مثلا دایمتیکون، سیکلومتیکون، سیکلوپنتاسیلوکسان، سیکلوهگزاسیلوکسان که محلول در آب نیستن)
حالا با کاربردای دیگهش مثل پروتز سینه و بیوتی بلندرهای سیلیکونی کار نداریم.
اینکه یه سری مرطوبکنندهها یا پرایمرها رو میزنید و میبینید پوستتون مخملی شده، دلیلش همین حضور سیلیکونه.
دیدین پرایمرو میزنی انگار منافد بسته و پر میشن؟ بازک دلیلش حضور سیلیکونه. بافت پوست رو یک دست میکنه.
خب.. اینا که همش خوب بود. پس مشکلش کجاست؟
اگر اون یه خاصیت ترمیمکنندگیش رو بذاریم کنار، سایر خواصش فقط روی سطح پوسته و در واقع تاثیر عمقی و ماندگاری ایجاد نمیکنه. یعنی چی؟ یعنی شما الان مرطوبکنندتو میزنی، پوستت نرم میشه خوشت میاد کیف میکنی، اما به محض اینکه صورتت رو بشوری دوباره زبر و خشک میشه، چون سیلیکون از سطح پوستتون پاک شده و تاثیر ماندگاری برجای نذاشته.
یا پرایمر رو میزنید، تا وقتی رو صورتتونه منافذ پر شدن، پاک که میکنید دوباره منافذ نمایان میشن. پس اثر درمانی خاصی نداره.
You wash the product off, you wash away the benefits.
از طرفی محصولات سیلیکونی به سختی از روی پوست پاک میشن، و درون منافذ میمونن اگر به خوبی پاک نشن و به مرور باعث بزرگتر شدن منافذ میشن و حتی باعث جوش بشن. چون هیدروفوب هستن (آب رو دفع میکنن) و دقیقا بهم همین دلیله که میگیم یه دور آرایشتون رو با آرایش پاک کن پاک کنید، بعد صورتتون رو بشورید تا چیزی روی پوستتون باقی نمونه (اویل کلینز یا دابل کلینز). یا صورتتون رو با آب خالی نشورید.
پس اگرچه اون لایه ایجاد شده روی سطح پوست مثل یه محافظ عمل میکنه و آب و رطوبت پوست رو حبس میکنه و مانع نفوذ آلودگیهای محیطی به پوست میشه، اما از طرفی چون باعث حبس ترکیبات ترشح شده از پوست هم میشه، مثل سبوم، میتونه باعث آکنه بشه.
ودقیقا به همین دلایله که میگیم سیلیکون برای استفاده روزانه خوب نیست اما موردی اشکال نداره (مهمونی به مهمونی پرایمر بزنید نه هر روز زیر میکاپی که میخواین برین سر کار)
پس اگرچه خودش به خودی خود جوش زا نیست، اما چون میتونه باعث حبس مواد کمدوژنیک بشه، به افراد مستعد جوش توصیه نمیشه.
مورد بعدی چیه؟
مورد بعدی اینه که اگر محصولی حاوی سیلیکون باشه، چون یک لایه روی سطح پوست ایجاد میکنه، شما بعدش هر محصولی به پوستتون بزنید جذب پوست نمیشه و تاثیرشو نمیذاره.
فکر کن مثلا شما یه سرم جوانساز بزنید که حاوی سیلیکونه، بعدش اگر مرطوبکننده بزنید، مرطوب کننده روی اون لایه میمونه و جذب نمیشه و تاثیر به سزایی تمیذاره.
ولی باز از اون طرف اگر به عنوان آخرین قدم در روتینتون استفاده بشه میتونه مفید باشه.
یا مثلا اگر شما از ماسک مویی داخل حمام استفاده کنید که حاوی سیلیکون باشه، وقتی بیاین بیرون و سرم مو بزنید عملا جذبی نداره. و چون ماسکهای سیلیکونی به راحتی آبکشی نمیشن میتونن باعث ایجاد حس سنگینی روی ساقه مو بکنن.
مخصوصا اگر شامپوهای سولفات فری استفاده نمیکنین، در حمامهای بعدی هم به صورت کامل از روی مو پاکنمیشن (خاصیت accumulative ) پس برای موی خشک و کرلی اگرچه باعث ایجاد نرمی و کاهش وز مومیشه اما در طولانی مدت اثر خوبی نداره و ماسکهای مغذی حاوی روغن نارگیل و روغن آرگان ارجحیت داره.
البته اینم بگم در محصولات جدید سیلیکونهای محلول در آب فرموله شده
Water soluble silicones
مثل سیلانول
Hydrolyzed wheat protein
و ترکیباتی که با
PEG
شروع میشن
یا یه موضوعی که ممکنه برای دوستداران محیط زیست حائز اهمیت باشه bioaccumulation این ترکیبات در طبیعته و همین باعث میشه که ترکیبات سیلیکون بیس بایوفرندلی نباشن. مثل پلاستیک.
حالا چجوری بفهمیم محصولی که میزنیم سیلیکون داره یا نه؟
اگر نداشته باشه که خود کمپانی با افتخار میاد میزنه
“سیلیکون فری” مثل سولفات فری یا پارابن فری.
اما اگر داشته باشه باید تو لیست ترکیباتش اومده باشه. دنبال ترکیباتی بگردید که به ….کون ختم میشن. مثل دایمتیکون، سیکلومتیکون، cetearyl methicone
یا ترکیباتی که به سیلوکسان ختم میشن. مثل cyclohexasiloxane cyclopentasiloxane
خب حالا با این اوصاف، آیا سیلیکون جزو ترکیباتی هست که باید ازش بترسیم و دوری کنیم؟
نه ضروریه که باشه/ نه ضروریه که حذفش کنیم.
یعنی مثل بعضی ترکیبات که سرطانزا بودنشون مشخص شده نیست که بخوایم ازش اجتناب کنیم.
اما اگر از اون دسته افراد هستید که دنبال محصولات طبیعی و eco-friendly هستید دنبال محصولات سیلیکون فری باشید.
