این ویتامین یکی از ویتامین های محلول در چربی است و یکی از مهم ترین آنتی اکسیدان های فاز چربی محسوب می شود. این ویتامین با جلوگیری از تشکیل رادیکال های آزاد در طول اکسیداسیون چربی ها از آسیب سلولی نیز جلوگیری می کند. علاوه بر این، در تقویت سیستم ایمنی، بیان ژن و سایر فرآیندهای متابولیک نقش دارد. ویتامین E در گشاد شدن رگ های خونی و جلوگیری از تجمع پلاکت ها موثر است. مطالعات نشان داده است که این ویتامین می تواند در پیشگیری از مشکلات چشمی مرتبط با افزایش سن، بیماری عروق کرونر قلب و مشکلات شناختی موثر باشد. مصرف روزانه 800 واحد بین المللی ویتامین E یکی از راه های درمان کبد چرب است.
رادیکال های آزاد تولید شده در نتیجه اشعه خورشید به کلاژن سازی پوست آسیب می رساند و می تواند منجر به پیری پوست شود. این ویتامین با خاصیت آنتی اکسیدانی خود می تواند از پوست در برابر اشعه های مضر خورشید محافظت کند و از سایر بیماری های پوستی پیشگیری کند و رادیکال های آزاد را از بین ببرد.
مانند هر ویتامین دیگری، دریافت مقدار مناسب این ویتامین مهم است. نیاز روزانه برای بزرگسالان 15 میلی گرم است. این مقدار را می توان از طریق غذا یا مکمل ها به دست آورد. ویتامین E در بسیاری از مکمل ها به شکل آلفا کوفرول یافت می شود. اگرچه مکمل های دیگری نیز وجود دارند که حاوی توکوفرول و توکوترینول هستند.
احتمال کمبود این ویتامین در کودکان با وزن کمتر از 1500 گرم زیاد است. از آنجایی که ویتامین E نمی تواند چربی را جذب کند، افراد مبتلا به سوء جذب چربی، افراد مبتلا به بیماری کرون یا نقص دستگاه تناسلی بیشتر احتمال دارد که کمبود این ویتامین را داشته باشند.
حداکثر میزان مجاز مصرف این ویتامین در بزرگسالان 1000 میلی گرم در روز است. مصرف روزانه ویتامین E بیش از این مقدار باعث مسمومیت و افزایش خطر خونریزی می شود.